Budowa cewki zapłonowej

Informacje dotyczące budowy cewek zapłonowych NGK, wytwarzania wysokiego napięcia przez indukcję elektromagnetyczną, zmiana napięcia i czynniki wpływające na ten proces.
Przykład cewki zapłonowej

Budowa cewki zapłonowej dla silnika z zapłonem iskrowym jest identyczna dla wszystkich typów cewek zapłonowych. Wewnątrz każdej cewki zapłonowej znajdują się dwie cewki: tak zwana cewka pierwotna, owinięta grubym drutem miedzianym oraz cewka wtórna, która jest znacznie dłuższa i owinięta cieńszym drutem miedzianym.

Cewki zapłonowe posiadają laminowany rdzeń żelazny, na którym nawinięte jest uzwojenie pierwotne i wtórne. Drut miedziany tych cewek jest izolowany, aby zapobiec przeskoczeniu napięcia z uzwojenia na uzwojenie, a tym samym zapobiec zwarciom.

Cewki zapłonowe i indukcja magnetyczna

Impuls wysokiego napięcia cewki zapłonowej powstaje w cewce wtórnej przy pomocy indukcji elektromagnetycznej. Najpierw cewka pierwotna zasilana jest prądem z akumulatora przez przyłącze niskiego napięcia cewki. Wokół cewki pierwotnej wytwarza się jednocześnie pole elektromagnetyczne. Jeśli przepływ prądu zostanie przerwany, przerywa się również pole elektromagnetyczne. Dopiero to podwójne przerwanie wyzwala impuls napięcia w cewce wtórnej.

Transformacja: decyduje uzwojenie

Impuls napięcia, który powstaje w cewce wtórnej, jest nieporównywalnie większy niż napięcie akumulatora 12 V doprowadzone do cewki pierwotnej. Podstawa: cewka wtórna owinięta jest znacznie cieńszym przewodem i posiada znacznie większą liczbę zwojów niż cewka pierwotna. Tak zwany stosunek liczby zwojów w zależności od cewki wynosi od 1:150 do 1:200.

Pozostałe czynniki

Niezależnie od stosunku liczby zwojów istnieją inne czynniki, które wpływają na rzeczywistą wysokość wyjściowego impulsu wysokiego napięcia. Ważną rolę odgrywa również natężenie pola magnetycznego powstającego w cewce pierwotnej, jak również szybkość zaniku pola. Duży wpływ na wynik końcowy ma również grubość uzwojenia cewki wtórnej oraz czas jej naładowania.