Wstępne żarzenie
W celu zapewnienia niezawodnego rozruchu zimnego silnika przede wszystkim w niskich temperaturach zewnętrznych silniki wysokoprężne korzystają ze świec żarowych.
Podstawa: Podczas rozruchu cylindry i silnik są mocno ochłodzone. Pozbawiają już zimne powietrze dodatkowej energii. Samo sprężenie powietrza nie powoduje osiągnięcie temperatury wymaganej do samozapłonu.
Tutaj rolę odgrywa świeca żarowa. Świeca żarowa wkręcona jest w głowicę silnika. Rurka żarzenia wystaje do komory spalania i nagrzewa się, gdy przez spiralę przepłynie prąd. W zależności od świecy żarowej do ponad 1000 °C. Nagrzewa także komorę spalania. Ten proces przed właściwym rozruchem silnika określa się także mianem "żarzenia wstępnego".
Podczas żarzenia wstępnego prąd przepływa na początku przez przyłączę i spiralę regulacyjną do spirali żarowej, która szybko nagrzewa się i powoduje żarzenie końcówki pręta. Końcówka żarzenia nagrzewa się z różną szybkością w zależności od typu silnika. Powoduje to dodatkowe zwiększenie temperatury spirali regulacyjnej nagrzanej już przez prąd. W rezultacie wzrasta opór elektryczny i następuje zmniejszenie prądu na tyle, że nie można uszkodzić pręta żarzenia.
Dożarzanie - co to oznacza?
Żarzenie po uruchomieniu silnika zmniejsza dym biało/niebieski i eliminuje stuki podczas zimnego rozruchu. Sama instalacja żarzenia składa się z samoregulujących się świec żarowych z metalu lub ceramiki, elektronicznego sterownika czasu żarzenia oraz czujnika temperatury.
Świece żarowe prętowe samoregulujące się zabezpieczają się przed przegrzaniem, ograniczając przepływ prądu z akumulatora do świecy przy wzroście temperatury. Jednakże podczas pracy silnika wzrasta napięcie. Może to spowodować przepalenie wielu świec żarowych. Dochodzi do tego, że po uruchomieniu silnika świece przez które przepływa prąd narażone są także na temperatury spalania i ogrzewane są od wewnątrz i z zewnątrz.
